• Startcolumn - Zin

    3 sep 2021
  • Zin in....

    Een nieuw seizoen, eindelijk! Het staat op onze deuren te kloppen, en wat een geluk want deze mogen bijna weer volledig open gegooid worden! Kom binnen en laat me je omarmen.

    Zin om bepakt met sporttas, net op tijd die banaan die er voor de laatste wedstrijd nog in zat eruit te laten wandelen, met lichte wedstrijdspanning me richting Kruse mat te begeven.

    Zin om de poort weer te betreden, me onder mijn ploegmaten te begeven, koetjes en kalfjes onder het genot van een bakkie koffie of veel te zoete oranje AA drink welk ik steevast extran blijf noemen de sfeer te proeven.

    Zin om ons ouderwets aan de late kant naar de kleedkamer te vergezellen om ons daar in het tenue te persen, lekker dringen boven de kledingtas want de XL-tjes zijn, zeker nu verwacht ik, het populairst.

    Zin om te horen wat voor tactische varianten en looplijnen, met een niet al te hoog verwachtingspatroon, de leider voor ons verzonnen heeft.

    Zin om heerlijke clichés als de bal in de ploeg houden, niet lopen met de bal want die moet het werk doen en het juiste moment van omschakeling af te wachten met een zeer wel of niet gemeende geïnteresseerde knik tot me te laten nemen. Stiekem nieuwsgieriger naar de opstelling om te weten of ik meteen vol aan de bak moet of iemand anders proberen de taak van vlagger toe te kunnen schuiven om daarna,beetje gemaakt, balend op de bank plaats te kunnen nemen.

    Zin om voor het eerst in de nieuw aangeschafte voetbalschoenen te stappen, oude zijn een beetje achtergesteld geweest en na een goed gesprek, onderling besloten om onze wegen te laten scheiden (het gras wat er nog onder zat en laten we het schimmel noemen in het GFT en schoenen inclusief tasje keurig bij het rest afval).

    Zin om met ingehouden buik, schouders naar achter, en gepaste tred langs het toegestroomde publiek, voor de wedstrijd op het hoofdveld van deze middag, richting het bijveld te lopen.

    Zin om lafjes en mezelf groot houdend al draaiend met de armen en iets wat op knieheffen moet lijken heen en weer te lopen en dit een stevige warming up te noemen om daarna met een te zachte of juist spijkerharde bal een paar keer de keeper in te trappen...gelukkig hebben we het vangnet nog..

    Zin om vanuit de rondo, 1x raken mannen..., de tegenstander te analyseren, ligt het nu aan mij of worden ze elk jaar jonger...

    Zin om voor de laatste maal de veters te strikken, de sokken op te hijsen en al alles op de plaats leggend de toebedeelde positie van vanmiddag op het veld in te nemen. De toss af te wachten gevolgd met een laatst aanmoedigende kreet alszijnde come on boys vanaf minuut 1 he..over het veld te laten schallen.

    Zin om het eerste fluitsignaal te horen en ook, na een zeer intensieve eerste zesenhalve minuut, het stemmetje in me fluisterend dat het ook vandaag weer vanzelf kwart over vier zal worden en ik na vandaag 3x per week aan mijn conditie ga werken.

    Zin om na, in onze ogen enerverende eerste 45 minuten, de kleedkamer op te zoeken alwaar n lauw bakje thee ons al aan het opwachten is. De vraag “of er mensen zijn die toe zijn om te wisselen” ondanks kleine pijntjes, oogcontact vermijdend stilzwijgend te negeren.

    Zin om de tweede helft wederom te gaan knallen en met een schuin oog het scorebord op veld 1 naar de 90 minuten, op het tandvlees, te zien kruipen.

    Zin om de vloeiend lopende aanvallen te zien eindigen in de ultieme beloning van weer een goal of kreet van volgende keer beter (druk die bal nou eens man..).

    Zin om zelfs een eventuele tegengoal als een echte man te incasseren, sorry mijn fout...

    Zin om het laatste fluitsignaal te horen klinken en afhankelijk van het resultaat met de kin omhoog of met hangende schouders de tegenstander te bedanken.

    Zin om het eerste koude kratje pils en eventueel andere versnaperingen als team soldaat te maken, dopjes in de prullenbak!

    Zin om onder een te dun koud straaltje water, met een badedas, axe of ander geurend goedje iets te gortig ingesopt lijf de wedstrijd na te bespreken,om daarna met of zonder gestyled haar ons richting kantine te verplaatsen.

    Zin in het geroezemoes, geluid van lege flesjes die terug het krat in mogen, het te kort blazen naar een bitterbal om toch weer je huig te verbranden, bijleggen van de pot, het rad van avontuur...geel 33.. de blik op de tijd om te beseffen dat het eigenlijk tijd is om naar huis te gaan..nou nog eentje dan..

    Zin om met voldaan gevoel thuis met steeds zwaarder wordende oogleden naast het gezin op de bank te ploffen en te kijken naar 1 of andere chaotische spelshow die binnen een minuut of 20 wordt begeleid door een klein snurkje.

    Ik weet niet of het al duidelijk was maar man wat heb ik zin in de ouderwets gezellige zaterdagmiddagen op de Kruse mat!

    Groeten,
    Tom Polfliet.