Een terugblik

Beste 💛🖤 volgers. Het ⚽️seizoen 2019 2020 nadert nu echt langzaam het einde. We blikken komende week terug en vooruit.

Vandaag trappen we af met de terugblik van Thomas de Ridder. Trainertje zoals zijn pupil Bauer altijd zei kijkt terug op 2 mooie jaren bij de V.V. Kruiningen🟨⬛️


Helaas is aan mijn laatste seizoen abrupt een einde gekomen. De 2-1 overwinning op Apollo’69 op 7 maart blijkt achteraf dat ik mijn laatste wedstrijd als coach op de bank te hebben gezeten van v.v. Kruiningen. Helaas heb ik mijn doelstelling die ik mezelf had voorgenomen bij het aankondigen van mijn afscheid als trainer bij Kruiningen op 7 december niet meer behalen. Ik ben gekomen in de 3de klasse en zal jullie afleveren in de 3de klasse. Het kampioenschap zou lastig zijn maar een (vervangende) periode had zeker mogelijk geweest.

De degradatie is voor mij persoonlijk een zwarte bladzijde in mijn trainersboek. Ik was namelijk nog nooit gedegradeerd. Maar ja eens moet de eerste keer zijn en hopelijk is dit ook tevens de laatste keer. Als ik terugkijk op mijn eerste seizoen zijn er ook veel positieve dingen te melden. Kijk alleen al naar de trainingsopkomst, de kantine op donderdagavond werd wat later gevuld omdat er langer door werd getraind en we hebben meer geprobeerd te voetballen dan alleen de lange bal te spelen op Thomas Paauwe. Tegen de sterkere ploegen in de 3de klasse konden we het opbrengen om wat extras te leveren. Tegen ploegen waarvan we de punten moesten afsnoepen, leden we vaak duur puntverlies. Van een oud en wijze trainer geleerd; “aan het eind van het seizoen, sta je waar je hoort te staan”. Helaas betekende dat voor ons nacompetitie tegen V.V. Goes zat en het resultaat is bekend.

De doelstelling voor het nieuwe seizoen in de 4de klasse was voor de spelers duidelijk. Ze hadden één doel en dat was het kampioenschap. Ik hoor het Jimmy Fens nog zeggen, jongens 4de klasse voetbal is moeilijker dan 3de klasse voetbal. Na 3 overwinningen werden bij wijze van spreken de banden van de platte kar al opgepompt. Uiteraard veel te voorbarige en er kwam ook zand in de motor of was het gemakzucht? Het grote verschil met spelen in de 3de klasse was dat wij konden afwachten. In de 4de klasse wachten ze ons af, moesten we het spel maken en werd er fysiek meer gevraagd. Hopelijk neem jullie deze ervaring mee in je rugzak om volgend seizoen een nieuwe kans op het kampioenschap. Dit onder een nieuwe trainer.

De voetbal op Kruiningen is natuurlijk niet alleen de 1,5 uur op het veld maar ook de 3de helft is belangrijk. De 3de helft die ik vaak heb meegemaakt. Zo leer je er onder bussen maar ook gezellig kletsen over de voetbal. Soms inhoudelijk een discussie over de jeugdspelers die ik teveel liet spelen maar bovenal heb ik Kruiningen leren kennen als een gezellige vereniging. Daarnaast heb ik natuurlijk het geweldige jubileumjaar meegemaakt. Blijkt maar weer waar een relatief kleine vereniging groot in kan zijn. Chapeau voor alle vrijwilligers.

De vrijwilligers zijn heilig voor de verenging. Dan denk zo aan de vrijwilligers die vele uren bezig zijn om de velden te sproeien zodat wij konden trainen. De onderhoudsploeg die het grasmaaien. Maar ook mijn stafleden, Rikkers, Smek, Robert, Hilco, Mur, Anne en Armand. Regelmatig mochten we Jacco bij de vele afwezigheid van Rikkers lenen van het 2de. Maar ook de dames en Jaap achter de bar bedankt voor de goede zorgen. Als je mensen bij naam gaat noemen vergeet je er ongetwijfeld nog een hoop. Waarvoor mijn excuses.

Natuurlijk wil ik ook de spelers van Kruiningen 1 bedanken voor de 2 mooie jaren. Je leert als trainer elke dag. En ik hoop jullie wat geleerd te hebben maar ik ook zeker van jullie geleerd. En ook dit neem ik mee in mijn rugzak. Door de goeie trainingsopkomst werd ik iedere keer weer uitgedaagd om een leuke training in elkaar te zetten. En als je in de coronatijd van een speler (wie een grote hekel had aan de loopjes zonder bal) een appje krijgt “nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar die stomme sprints van je ga ik zowaar missen) is dat voor mij ook een mooi compliment.

Met Armand afgesproken dat wanneer de mogelijkheid zich weer voordoet ik zeker van mijn spelers en staf afscheid kom nemen. Het geluk heb ik dat ik volgend seizoen op zondag op de bank zit er de mogelijkheid is om volgend seizoen zeker ook nog eens met de vaste supporters langs de lijn achter de draad sta. Natuurlijk blijf ik ook vast de gezellige 3de helft nog even om ook van de supporters afscheid te nemen. Afscheid klinkt zo definitief. Laten we zeggen tot ziens.

Marvin, spelers en supporters veel succes volgend seizoen en blijf bovenal in deze gekke tijd gezond.

Tot ziens.

zoals Bauer altijd zei;
trainertje💛🖤

Thomas de Ridder