Ereleden Ko & Chris

Ko Cok lid vanaf 1951. Huib Poleij in gesprek met Ko Cok op 28 februari 2002.

Wat is je geboortejaar, -adres en je leeftijd?
Ik ben geboren aan de Capelleweg in Kruiningen in 1935 en ben nu 66 jaar. Mijn geboortehuis staat een 0,5 km van het toenmalige voetbalveld, lees de wei waarop zondags gevoetbald werd. De koeien en stront werden een uurtje voor de wedstrijd verwijderd.

Je echtgenote is Lenie, hoe ben je daar aangekomen?
Op de kruse mart in 1956 in het café de Harmonie op de Snellemarkt. Lenie was uit Kloetinge voor de kermis gekomen en daar heeft ze toenmalige soldaat Ko gevonden.

Ko je nazaten zijn ook voetbaldieren, klopt dat?
We hebben 2 kinderen dochter Carolien en zoon Bert. Carolien heeft ongeveer 10 jaar voor de dames van Kruiningen gespeeld, daarna is ze gevraagd door Vlissingen en heeft daar landelijk op het hoogste niveau gespeeld. Zoon Bert die nu in Goes woont heeft altijd voor Kruiningen gespeeld, en ook vele jaren voor het eerste elftal.

Je bent via de VUT nu AOW’er. Maar wat heb je daarvoor zoal gedaan?
Ik ben begonnen als agrariër bij Joost Waverijn. Anderhalf jaar dijkwerker na de watersnoodramp. Soldaat 1½ jaar. Bij de Fa Meier tot April 1962. Daarna als besteller bij de PTT tot mijn VUT.

Wanneer en hoe ben je lid geworden van de V.V.Kruiningen?
In 1951 en gevraagd door voorzitter van toen Piet Kakebeke. Hij zei: Cokje kom ook in de voetbal en aangezien ik gek was van voetballen heb ik geen nee gezegd ‘s,Maandags ben ik naar de wekelijkse clubavond in het verenigingsgebouw achter de Korenbeurs gegaan en heb mij daar opgegeven als lid van de V.V. Kruiningen.
En zo ben ik begonnen met voetballen in Kruiningen 3. Nu de aanschaf van mijn tenue nog. Een paar versleten schoenen gekocht voor 3 gulden, een geleend broekje, mijn daags overhemd en sokken en ik was klaar voor mijn eerste wedstrijd.

Is Kruiningen je enige ploeg geweest?
Ja en dat blijft zo, want mijn clubliefde is groot, vrouw Lenie knikt. De keuze was ook niet zo moeilijk, ze hebben mij nooit elders gevraagd. In eredivisie is Sparta mijn ploegje.

Op welke verenigingsvelden heb je gespeeld?
Begonnen in 1951 aan de Zanddijk veld Boot, daarna vanaf medio 1952 op het oude veld aan de Hansweertsestraatweg. Tijdens de Ramp in Goes aan de Ruiterlaan, in 1955 veld aan de slagveldstraat veld Jaap de Jonge, daarna het vernieuwde veld aan de Hansweertsestraatweg. En vanaf 1982 tot mijn afscheid in 1985 op het huidige veld De Kruse Mat. Ik was toen 50 jaar en mijn afscheidswedstrijd is op video opgenomen.

Tjonge, tjonge dat is een hele reeks van wedstrijden, hoeveel zijn dat er zo ongeveer?
Ik denk zo ongeveer 800. In die 35 jaar dat ik voetbalde éénmaal geblesseerd geweest en dat kwam op een training toen ik met mijn knie tegen een betonnen veldpaaltje gleed. Een paar dagen later had ik een dikke knie en verschrikkelijk veel pijn. Kon bijna niet meer lopen en dat als PTT besteller had als gevolg dat mijn chef Dhr.Kees de Jonge zei: Ko gaat nu maar eens naar de dokter want dat komt zo niet klaar. De dokter gaf een sneetje in de knie en daarna moest ik een week voor genezing met de knie op de stoel rusten.

In welke elftallen heb je zoal gespeeld?
Van het 2e tot en met het 7e elftal. IK heb 35 jaar gevoetbald waarvan 33 jaar in het laagste elftal.
Al moet ik wel zeggen dat ik jarenlang aanvoeder was in die elftallen. Ik heb nog wel eens via een invalbeurt in het 1e gespeeld tegen s’Heer Arendskerke 2. We wonnen met 13 –1 en ik scoorde eenmaal, en dat is grote klasse Ko. Door deze overwinning werden we kampioen van de 2e klasse afdeling Zeeland.

Welke plaats speelde je meestal?
Bijna altijd op links terwijl ik hartstikke rechts ben, soms als linksbuiten. O ja, Ko dat wist ik niet, waarom linksbuiten? Je speelde altijd in de verdediging voor zover ik mij kan herinneren. Dat klopt maar werd er gezegd, daar moet toch ook iemand staan, dus vandaar stond ik er.

Heb je ook net als een van je nazaten gegrossierd in kaarten?
Nee die werden toen nog niet gebruikt. Wel zonder kaart het veld uitgestuurd door scheidrechter Dhr. Bras, de opa van onze 1e elftal speler Ivan Boeije wegens commentaar op zijn leiding. Ik moet zeggen Bras was een goeie kennis van mij. Het was zo, tegen het einde van de wedstrijd stonden we tegen de verhouding voor .Toen onze keeper Dré de bal moest uittrappen riep ik schop de bal maar kwijt dat ziet hij (Bras) toch niet. Maar wat denk je dat Bras zei: Ga er nou maar uit Ko. Ik zei tegen Bras: wat zeg je nou, doe eens normaal we kennen elkaar toch goed. Maar Bras was onverbiddelijk dus ik moest gaan.. Maar nu komt het, ik kreeg geen schorsing van de bond wegens jaren lang goed gedrag. En eenmaal tegen Yerseke 3 heb ik het recht in eigen hand genomen. Hoezo, zo kennen we jouw niet.Nee maar nou moet je eens luisteren, dat zat zo. Ik speelde vast in het vijfde, maar dat was die zaterdag vrij en zo kon het gebeuren dat ik van mijn postdienst naar huis fietste en gevraagd werd om met het derde mee te gaan naar Yerseke . Ik moest vlaggen en als reserve speler beschikbaar zijn. Na een kwartiertje viel Chris echter al uit. De wedstrijd kreeg een rommelig karakter. Het werd voor beide keepers bijna onmogelijk om de bal nog uit te trappen. Constant hinderlijk voor de keeper blijven lopen. Ook onze spits Wim van Velzen liet zich niet onbetuigd. De wedstrijd werd steeds feller en feller. Maar nu komt zei Ko : Ik werd zelfs keihard onderuit gemaaid, impulsief haalde ik mijn gram en schopte die zelfde speler toen ook maar tegen de grond, wel onder toeziend oog van de scheidsrechter. Zodat ik voor de tweede keer in mijn carrière van 35 jaar voetballen het veld werd afgestuurd. En nu volgde wel een schorsing van vier wedstrijden.

Welke bijzondere supporter zou je willen noemen.
Ik denk heel lang terug en wel aan Merien v/d Maas die op het veld aan de Zanddijk een zeil spande om zo niet betalende bezoekers het zicht op de wedstrijd onmogelijk te maken. En zulke dingen maakte het voetballen vroeger extra leuk.

Wat is nog sterk in je herinnering?
Mijn eerste wedstrijden tegen De Beren. De club had echt geen geld, ze kwamen met 9 man uit Baarland op de fiets en verloren van ons met 8-2.( tweemaal trof ik het net van de Beren). Ook de spelers controle met de spelerskaarten die voorzien waren van een pasfoto was meestal een flop.. Voor aanvang wedstrijd werd de controle in de kleedkamer uitgevoerd door de scheidsrechter. Deze riep de namen af en wanneer er geknoeid was met de namen op de scheidsrechterlijst riep je ja en kroop weg achter een rug van een speler. Ja zei Ko, ik weet nog dat in die wedstrijd Maarten , Ko riep die Arjaan was en Kees heette. O zei aanvoeder Maarten als het zo gaat dan ken ik mijn eigen spelers niet meer. Zo ging het vroeger wanneer men geschorte spelers mee liet spelen. De controlekaarten zijn om die reden dan ook maar afgelast En wat te denken van de wedstrijden tegen Kwadendamme (Gaab Kievit zei altijd Woestendamme). Kwadendamme speelde ook in een geel zwart shirt.Als Kwadendame thuis speelde moesten zij van shirtkleur veranderen. Maar nu komt het zei Ko, die hadden ze niet, dus wat denk de ploeg speelde de wedstrijd toen maar in hun hemd of misschien nog wel in hun borstrok.

Hoogte- en diepte punten in wedstrijden.
Dat val wel mee, al blijft de nederlaag met 19-1 in de bekerwedstrijd Patrijzen 1 – Kruiningen 2 wel in mijn gedachten. Maar daar staat tegenover dat ik nog eens mee heb mogen spelen in seriewedstrijden voor Kruiningen 1. Er werd geloot en we moesten eerst tegen Patrijzen 1. We verloren met 3-1 en kwamen in zodoende in de verliezerronde tegen Yerseke. Deze wedstrijd wonnen we en als uitzondering scoorde ik 2 maal. Bravo Ko goed gedaan.

Welke activiteiten?
Dat zijn er vele dat weet ik. Begonnen in de elftalcommissie Ko voetbalde toen in het vierde en stelde het eerste elftal mede samen met Merien Bauer, Arjaan Jansen, Henni te Kiefte en Ko van Langevelde. De trainer had toen nog geen inbreng. Twintig jaar in het bestuur met o.a. Gaab Kievit, Foort Glerum, Wim Eckhardt en als laatste maar niet de minste Wim van Velzen. Elf jaar trainer /leider van de (mini)pupillen te samen met dochter Carolien.

Ko heeft de pupillen opgericht. Binnen een week waren er al twintig. Dat was leuk ’ s middags om een uur of vier met de groep en met behulp van enkele moeders naar het veld in de Hansweertestraatweg fietsen. Bij slecht weer mocht men van hoofdonderwijzer Brugge in de gymzaal van de openbare school trainen.

Wat theorie, zit- en blokjes voetbal werd in de zaal gedaan. Wel heeft Ko met zijn pupillen (2 groepjes) een wedstrijd in Rotterdam gespeeld tegen de pupillen van Sparta. Naderhand hebben de pupillen van Sparta een tegen bezoek afgelegd bij onze vereniging.

Ook heeft Ko nog enkele trainingscursussen gevolgd. Ko heeft ook een aantal jaren in het jeugdbestuur gefungeerd als onmisbare kracht. Vele activiteiten vonden toen plaats. We denken aan meedoen als groep met de wandelsport , sinterklaas vieringen houden, grote en kleine toernooien (polio toernooi in Bergen op Zoom). Tijdens de viering van koninginnedag met een versierde wagen in de optocht. Ko is ook een vaste medewerker voor het ophalen oud papier. Ko was ook een groot voorstander voor het bouwen van onze tribune. Ko heeft om de bouw te verwezenlijken er ook vele vrije uurtjes ingestoken. Nu heeft Ko dan ook samen met vrouw en dochter een vaste plaats op de tribune om de wedstrijden van Kruiningen 1 te bekijken. Ko is ook present in onderhoudscommissie, en verricht dan iedere tweede zaterdag van de maand allerlei karweitjes op het veld. Alle wedstrijddagen verzorgt Ko de vlaggenceremonie.
En Ko heeft op de Kruse Mat een eigen huisje namelijk voor de kaartverkoop. Ik sta versteld van zo’n lijst van verdiensten en misschien heb ik alles nog niet vermeld, Ko bravo jongen, geweldig.

Het archief, van de V.V. Kruiningen, wat zit er allemaal in?
Bijna alles wat de V.V.Kruiningen heeft meegemaakt . Vele Fotoalbums vol (20 stuks) met foto’s en wedstrijdverslagen. Alle wedstrijduitslagen vanaf de oprichting in 1944.
Dit archief heb ik gezien en het is zeer de moeite waard. Voor het archief is een (slaap)kamer ingericht. Het is uniek. Dus mensen als je wat wilt weten, trek er minimaal een avond of een dagje vooruit en ga kijken naar Ko zijn clubarchief.

Wat weet Ko nog van heel vroeger?
Dat Kruiningen Vitesse heette) en in 1944 net na beëindigen van wereldoorlog 2 de voetbalvereniging her opgericht is. En dat er zelfs nog een jaartje gefuseerd is met Hansweertse Boys met als club naam HKC. En wat wil ik nog als (de schrijver van dit verhaaltje)kwijt? Dat Ko ook een fanatieke supporter kan zijn, want toen zoon Bert in het strafschopgebied gemeen onderuit geschopt werd in een thuiswedstrijd van Kruiningen 1 deed Ko zijn jas uit en wilde de boosdoener in het veld telijf gaan. Ko werd echter onmiddellijk terug verwezen door Bert.
Ko dan jij als laatste wat wil je nog kwijt. Dat er vele zijn die beter hebben of kunnen voetballen, maar niet liever en ik hoop nog voetbalsupporter te kunnen zijn van mijn kleinkinderen. Maar hij denkt dat het dan niet voor DE V.V.KRUININGEN zal (kan) zijn.

TOT SLOT:
Beste Ko en Lenie bedankt voor de koffie en het biertje tijdens ons gesprek.

KO is voor mij niet alleen erelid maar ook lid van verdienste!!!

Huib Poleij

Chris van Paasschen. Erelid en was bovendien oudste lid.
Chris is overleden op 20 november 2012.  Ten tijde van het interview was hij het oudste lid.

Huib Poleij ingesprek met Chris van Paasschen op 9 oktober 2001.

Geboren aan de Snellemarkt, wat is je leeftijd?
Ik ben geboren in 1925, dus ben ik nu 76 jaar.

Je bent al jaren getrouwd met Corrie, hoelang?
Al 51 jaar gelukkig getrouwd.

Je bent via Vut nu AOWer. En wat heb daarvoor zoal gedaan?
Ik ben begonnen bij mijn vader in de bodedienst op Goes. Met paard en wagen ging ik dan een paar dagen in de week voor de bodediensten naar Goes. In 1945 vlak na de oorlog ben ik als vrijwilliger in militaire dienst gegaan en daarna als vrachtwagenchauffeur wederom in het bedrijf van mijn vader. Van 1972 tot 1986 ben ik buschauffeur bij de AMZ en ZWN geweest.Daarna mocht ik in de VUT.

Was je in 1944 bij de oprichting van V.V. Kruiningen? Waar en wanneer en wie nam het initiatief?
De oprichting was in 7 februari 1944 in de Korenbeurs en de initiatiefnemers waren o.a. wethouder van Ballegooien,tandarts Röttengatter, Piet Kakebeeke, Kees Geluk en de opa van onze huidige voorzitter Jaap van Langevelde.

Is V.V.Kruiningen je enige club geweest?
Ja zonder twijfel.

Velden?
Achter de toenmalige Marechaussee-kazerne aan de Hansweertse straatweg, aan de Zanddijk, Slagveld straat van Jaap de Jonge, Hansweert-oost en de Kruse-mat. De eerste drie waren koeienvelden, dat wil zeggen voor het spelen eerst de koeien in een andere wei en daarna de koeienstrond opruimen.

Hoeveel wedstrijden heb je zo ongeveer voor Kruiningen gespeeld?
Van mijn 19e tot mijn 61e jaar, grofweg geschat 1450 wedstrijden. WIE KAN ER DOORGAAN tot 61? Toch alleen CHRIS!!!!!

Hoeveel en welke jaren heb je voor het eerste gespeeld?
Gelijk van het lidmaatschap op mijn 19e tot mijn 44e jaar.

Ook nog in lagere elftallen gespeeld , van en wanneer?
Ja, alle elftallen gingen op zaterdag spelen en toen kwam ik in het tweede terecht.Op mijn 61e ben ik in Kruiningen 7 gestopt. Ik moet wel zeggen dat ik behoorlijk getaped en ingezwachteld de laatste jaren heb gespeeld.

Hoogste klasse en laagste klasse?
De hoogste was de zondag vierde klas (voor de ramp) en de laagste klasse was mijn laatste seizoen in de laagste klasse van de zaterdagcompetitie. Ook heb ik nog een paar keer in het Zeeuws elftal gespeeld. We speelden toen onder andere in een echt stadion in Utrecht. Geweldig was dat.

Welke plaatsen heb je gespeeld, en heb je voorkeur?
Stopperspil had de voorkeur, maar ik heb ook nog een paar jaartjes bij gebrek aan een spits midvoor gespeeld.

Aanvoeder en andere activiteiten?
Aanvoeder vele jaren in Kruiningen 1. In het bestuur ook nogal wat jaartjes want voor deze functie stonden ze ook niet in de rij, een paar jaar voorzitter, maar dat vond ik maar niets. Jeugdtrainer en leider lag wel in mijn straatje. Het terrein kalken gedaan tot zijn 75ste jaar. Nu is Chris nog actief in de onderhoudscommissie voor het doen van allerlei klusjes. Ook de standenlijst in de kantine is Chris zijn werk.

Elftal opstelling door?
Dat deden de heren van de elftalcommissie.

Blessures?
Ja aan mij knieën en ook na een botsing een gebroken kunstgebit. Ook heb ik tijdens een wedstrijd in s’Heer-Arendskerke een wenkbrauw gescheurd. Tijdens de wedstrijd moest ik in het dorp naar de dokter, deze heeft de wenkbrauw gehecht en na half uur ben ik weer ingevallen. Dat kon toen nog Het invallen duurde echter maar 10 minuten want toen kwam er een bal op de hechting van mijn wenkbrauw. Weer terug naar de dokter. De wond werd opnieuw gehecht en ik moest even de wachtkamer in zei de dokter. De dokter draaide de deur op slot en na afloop van de wedstrijd mocht ik weer naar buiten. De dokter vertelde mij achteraf dat hij niet voor de derde keer aan het werk wilde gaan aan de wenkbrauw.

Ben je wel eens geschorst, kaarten, uit geveld gestuurd?
Ja, 1 keer in het seizoen 1953-1954 en wel met het gehele elftal na een gestaakte wedstrijd wegens onenigheid met de scheidsrechter. (2 punten in mindering)

Welke wedstrijden blijven bovenaan in je herinnering je mooiste,vervelendste, waarom?
Moeilijk te zeggen, want alle wedstrijden speelde ik met veel plezier en meer dan 100% inzet. Bovenaan in mijn herinneringen de derby’s tegen Hansweerstse-Boys. In beide dorpen was dat een week lang het gesprek van de dag. Ja tijdens de wedstrijden rijen dik publiek en waarbij verwensingen heen en weer geen uitzondering waren. Het vervelendste vond ik dat tijdens een bikkelhard duel met een speler van Volharding deze een beenbreuk opliep. Daar word je echt stil van als je daar bij betrokken ben. Ook vergeet ik niet dat we een speler van ons elftal in Oostburg in het ziekenhuis met (hart?) klachten moesten achterlaten. Gelukkig is alles toch nog goed gekomen met die speler.

We hebben jaren lang dezelfde grensrechter gehad, bij mooi, nat en vriezend weer op zijn op zijn blote voeten in zijn sandalen en natuurlijk een PET op. Wat herinner je nog het meest van Gaab, die helaas al is overleden?
Gaab is een hoofdstuk apart in de V.V. Kruiningen. Gaab had altijd wel wat in petto, hij was de bewaarengel van de ballen en verzorgde de ballen als troeteldiertjes. Na afloop van een wedstrijd in Schouwen-Duiveland nadat we uit het trammetje gestapt waren zei Gaab, in dit Café moet je maar niet naar binnen gaan want daar kruipen de vlooien over de vensterbank. Ook stuurde hij iemand naar Ko Prusse. Dat was wel zijn scheldnaam en toen Ko werd aangesproken met Prusse waren de gevolgen niet zo mals. Te meer daar Ko als enigste nog onze overtocht na de wedstrijd en ‘s zondag tegen de avond kon doen als extra reis van Zierikzee naar het Goes Sas. Na veel gepraat en goede woorden heeft Ko ons toch nog met zijn bootje overgezet.

Corrie ging zelfs ook mee naar de uit wedstrijden achter op de scooter.

Wil Corrie nog wat kwijt?
Ja dat klopt, ik vond het voetballen altijd erg leuk, vooral omdat ik zelf ook veel gesport heb, jaren lang in de korfbal geweest. De velden van toen waren niet de velden van nu. Er waren geen kantines, laat staan WC’s, het kon dus voor komen dat Chris na de wedstrijd op thuis de reis de scooter een polderwegje in moest sturen om voor mij een sanitaire stop mogelijk temaken.

Chris wat wil je zelf nog kwijt, hoe vond het om geïnterviewd te worden?
Nog iets over mijn eerste tenue. Dat waren gebreide zwarte kousen met een een paar gele blokken.
Het shirt was ook gebreid van gele wol en een paar zwarte banen. Schoenen met noppen en met spijkers. Alles tweede hands. Het interview vonden we bestleuk.

Tot slot: Men zal ver moeten zoeken naar iemand die zoveel, zo breed en zolang voor de V.V.K bezig is. Chris zijn hart klopt dan ook voor de V.V. Kruiningen.

Huib Poleij