Geschiedenis

De oprichting
De voetbalvereniging werd omstreeks 1920 opgericht ondere de naam “Vitesse”. Van 1937 tot 1939 was de naam “V.V. Kruiningen. Van 1940 tot 1944 lag het voetballeven stil.

Op 7 februari 1944 werd de club heropgericht als “V.V. Kruiningen”. Het aantal leden bedroeg in 1945 ongeveer 70, in 1980 180 en in 1981 270. Bron het boek “Kruiningen Heerlijkheid en gemeente” van jhr. dr. G.F. Sandberg 1982.

Een paar namen van het allereerste elftal in 1944:
Johannes Brandt, Johannes Meijer, Bram en Huib Kievit, doelman “Dolle Sam”, Jaap Krombeen, Jaap Sinke en Chris van Paasschen. De eerste officiële competitie startte Kruiningen in het seizoen 1945-1946 in de 1e klas B (afdeling)met ploegen als Yerseek 2, Kwadendamme 1, RCS2, EMM2 en Middelburg 3.

De mannen op de foto hieronder:
Bovenste rij v.n.l.r.: A. Bruynzeel, D. Meijer, M. Stroosnijder, A. Bauer, P. v.d. Borgt. Middenin: Jac. Bauer. Onderste rij v.l.n.r.: Math. Dek, A.v.d. Borgt, Chr. van Paasschen, J. Kakebeeke, Jac. Poley.

Geschiedenis1

16 augustus 1952. Opening sportterrein Hansweert Oost. De namen staan hierboven.

Foto’s
In de rubriek Foto’s vindt u onder Historie een aardige verzameling foto’s van vroeger.

Verhalen van mannen die het weten kunnen
De bal waarmee gespeeld werd moest je bij Gaab Kievit ophalen. Gaab was fietsenmaker en materiaalverzorger van de vereniging. Hij verkocht ook voetbalschoenen. Noppen verwisselen was een kwestie van spijkeren. De noppen werden op de zool vastgespijkerd en de scheidsrechter controleerde steeds of er geen spijkertjes uitstaken.

Vroeger werd er gespeeld op het weiland bij de boerderij van de familie Boot aan de Zanddijk.

Ook in die tijd moest er al entree worden betaald. Er waren echter altijd wel “zwartkijkers”, die vanaf de Zanddijk, en dus gratis, de wedstrijden bekeken. Willem van der Maas, destijds een soort “manusje van alles” voor de vereniging, was dat een keer beu. Hij nam een groot vrachtauto-zeil mee en bevestigde dat aan een aantal bomen langs de sloot die tegen de dijk aanlag. Hierdoor werd het zicht vanaf de Zanddijk belemmerd. Bij belangrijke wedstrijden werd dat ritueel steeds herhaald, natuurlijk een heel ritueel, maar wel een effectief middel tegen de zwartkijkers.

Douches, altijd iets mee aan de hand.
Nog niet zo heel lang geleden moesten we het, om maar bij het onderwerp douches te blijven, met een soort trog doen met daarboven drie kranen, waaruit alleen koud water stroomde. Voor nieuwe leden, die elders beter gewend warem, was dat wel even slikken. Zo herinneren wij een speler die na de eerste training niets vermoedend naar de plaats van de douches informeerde. Met een stalen gezicht stuurde Gonno Burgel hem naar de achterzijde van het kleedlokaal. Ter plaatse aangekomen, voorzien van haddoek en zeep, bleek de badgelegenheid te bestaan uit een wat fors uitgevallen, enigszins kwalijk riekende, openlucht badkuip.

Dat was op het sportveldencomplex in Hansweert-Oost. Die velden moesten in die tijd gedeeld worden met de Hansweertse Boys. Kruiningen speelde op zaterdag en de Boys op zondag. Het verliep niet altijd vlekkeloos, dat gecombineerd gebruik.

Op de foto hieronder v.l.n.r. staand: Piet Verhage, Johannes Brandt, Jaap Penne, Ko Kole, Cor le Clerq, Anton Penne, Broer van Noorden, Piet Kuijper, Gerrit Schot en scheidsrechter Ben Blok. Zittend: Ko v.d. Walle, Chris Meijer en Willem Kievit

Geschiedenis2

Voetbalvereniging “Vitesse” uit Kruiningen. Seizoen 1928/1929. Genomen op het voetbalveld achter de hoeve van A. Dek aan de Grintweg.

Zomaar een stukje uit de lange geschiedenis
Gedurende het Rampjaar – watersnoodramp 1953 – en de seizoenen daaropvolgende bleef het kwakkelen. Er meldden zich bijna geen nieuwe leden aan.

Tijdens de ledenveregadering van 1957 maakte het bestuur bekend dat er slecht één seniorenelftal voor de competitie ingeschreven zou worden. Het aantal leden was te krap voor het samenstellen van twee elftallen, maar te groot voor slechts één elftal. Op aandrang van de leden werd er toch een tweede seniorenelftal ingeschreven. In het seizoen ’58 -’59 degradeerde het eerste elftal naar de tweede klas. In die tweede klas behaalde Kruiningen weliswaar in de seizoenen ’59-’60 en ’60-’61 het kampioenschap, maar promotiewedstrijden tegen respectievelijk Hoofdplaat en IJzendijke werden verloren. In het seizoen ’61-’62 waren er geen promotiewedstrijden en was een kampioenschap voldoende om weer in de eerste klas terug te keren.

Er braken toen rusige tijden aan voor de vv Kruiningen. In het seizoen ’62-’63 kon weer met 5 teams – 3 seniorelftallen, A’s en B’s – aan de competitie worden deelgenomen.

De derby’s in die periode waren natuurlijk de westrijden tussen Kruiningen en de Hansweertse Boys. Vaak genoeg hoorde je iemand zeggen “Al verliezen we alles, als we maar twee keer van de Boys winnen”.

In die periode werd een belangrijke beslissing genomen.
Besloten werd met ingang van het seizoen ’69-’70 een zaterdagclub te worden.

Op de foto hieronder. Achterste rij v.l.n.r. Kees Boudeling, Kees Meijer, Jo van Antje Nieuwenhuize, Ko Cok, Corre Reijnhoudt. Middelste rij Jasper Jansen, Henk van Koeveringe, Huib Poleij jpz. Voorste rij Henk van Antje Nieuwenhuize, Adrie Boone en Kees Polderman.

Geschiedenis3

De A-junioren bij de opening van het sportveld aan de Hansweertsestraatweg op 16 augustus 1952

Supporters
Praten met supporters betekent onherroepelijk dat de legendarische verhalen uit een grijs verleden boven komen drijven. Vroeger gingen eigenlijk alle elftallen met de bus naar uitwedstrijden. De supporters betaalden in het begin twee kwartjes, later werd dat een gulden.

We zijn eens naar de Noormannen geweest en die houden derde Kerstdag op Walcheren. Ze zeiden tegen de keeper: “Morgen voor niks zuipen hoor, als je er geen doorlaat”, op z’n Westkappels. Maar ze kwamen met 2-1 voor, en daar komt een bal, een corner, ik zal het nooit vergeten. Iemand van Kruiningen duwde hem er zo in, met zijn hand. Enfin een hoop gesodemieter natuurlijk, maar de scheids gaf gewoon een doelpunt.

Natuurlijk komt het legendarische verhaal van de bus die niet kwam ook opduiken. Ook toen kon Kruiningen promoveren en mocht er in Cadzand zelfs met 3-1 verloren worden. Maar de busonderneming dacht dat ze ‘s zondags moesten rijden. Misschien dat ze daarom zo goedkoop waren. Grote paniek natuurlijk en in allerlijl werden er auto’s opgetrommeld. Maar in Vlissingen konden niet alle auto’s met de boot mee. Sommige spelers zijn liftend, of met een taxi, naar Cadzand gegaan. Dat was ook de wedstrijd waarbij voorziter Wim van Velzen bij een 2-1 achterstand in zijn auto ging zitten, omdat hij de spanning niet meer aankon. Uiteindelijk werd het nog 3-2 voor Cadzand, maar was de promotie voor Kruiningen dus een feit.

Supporters en de scheids
Hij kan er geen hout van
Hij is partijdig
Hij fluit veel te hoog
Hij laat te veel toe
Hij laat te weinig toe
Hij geeft de wedstrijd uit handen
Hij fluit de wedstrijd kapot
Hij voelt de wedstrijd niet aan
Hij heeft thuis zeker niets in te brengen
Hij kan beter stoppen met fluiten
Hij loopt niet mee
Hij zal het nooi leren
Hij fluit op afstand
Hij is niet aanwezig
Hij is te nadrukkelijk aanwezig

Maar ook, zij het in mindere mate:

Hij voelt de wedstrijd goed aan
Hij zit er bovenop
Hij laat niet met zich sollen
Hij is de beste man van het veld
Hij ziet alles

De Kruse Mat
Na het weiland aan de Zanddijk, de combinatie met de Hnasweertse Boys op het complex in Hansweert-Oost was er dan de Kruse Mat.

Het kanaal door Zuid-Beveland werd verbreed, een nieuw sluizencomplex moest er komen en daarom moest Hansweert-Oost verdwijnen. En dus ook het voetbalveldencomplex. De Boys en Kruiningen kregen ieder een eigen complex in hun eigen dorp.

In 1979 werd door de gemeente Reimerswaal een begin gemaakt met het ontwerpen van een nieuw sportveldencomplex. In 1981 was er genoeg geld en op 31 juli 1982 werd het nieuwe sportveldencomplex geopend door wethouder en oud-voorzitter van vv Kruiningen, de heer J.A. Nieuwenhhuijse. Jazeker, ook nog de vader van een legendarische speler van Kruiningen en trainer.

De kantine en de kleedkamers werden gelijk met de sporthal gebouwd. In 1993 verrees er een fraaie tribune en het onderhoudsmateriaal staat in een fraaie loods. Met een eigen tractor, veldenprikmachine, een grasmaaier en allerlei klein spul. Simon op ‘t Hof, ere wie ere toekomt, is de bedenker van de naam “De Kruse Mat”.