In memoriam Jaap Rikkers

Op 1 november 2017 is ons lid van verdienste Jaap Rikkers overleden.
De oudere leden van onze club kennen Jaap en weten dat hij veel, héél veel voor de club heeft betekend. Voor de jongere leden zal dat wellicht iets minder zijn.
Jaap was ruim 60 jaar lid van de v.v. Kruiningen. In de zestiger jaren speelde hij vast in het eerste, waarvan enkele jaren als aanvoerder. Hij was een zeer verdienstelijk voetballer die het spel kon lezen als geen ander. Zowel spelverdeler als laatste man ging hem uitstekend af. Na het eerste is Jaap lager gaan voetballen. Hij was vele jaren aanvoerder en leider van het derde elftal uit de jaren zeventig, een prima elftal dat veel overwinningen boekte.
Naast speler was hij ook actief binnen het bestuur van de club een hij was lid van diverse commissies. Als bestuurslid hield hij zich met name bezig met de jeugd. Toen Jaap lid werd in 1956 heeft hij er voor gezorgd dat er ook junioren kwamen. Jarenlang heeft hij er voor gezorgd dat er lijnen op het veld stonden en dat de netten werden opgehangen. Ook heeft hij vele jaren meegeholpen met het ophalen van oud papier. Samen met Ineke, de vrouw van Jaap, heeft hij enkele jaren de kantine gerund.
Maar zijn grootste verdienste voor de club was toch wel zijn inzet en bijdrage, binnen de klusploeg, aan het onderhoud van de velden en beplanting na de privatisering. Onderhoud van de machines en de cv en warmwaterinstallatie. Ook heeft hij een grote bijdrage geleverd aan de totstandkoming van de huidige kantine en de tribune. Hij kon alles.
Jaap was niet altijd even makkelijk. Hij had een eigen mening waar hij moeilijk van af te brengen was. Dat gaf wel eens probleempjes. Maar die werden altijd weer opgelost en vaak had hij wel gelijk.
In april 2014 heeft Jaap voor al deze verdiensten voor onze club een lintje gekregen en werd hij “Lid in de Orde van Oranje Nassau”.
Veertien jaar geleden werd er bij Jaap prostaatkanker geconstateerd. De doctoren gaven hem hooguit nog een jaar. Maar daar was hij het absoluut niet mee eens. En zoals zo vaak had hij het ook deze keer bij het rechte eind. Dat ene jaar werden er uiteindelijk veertien. Waarvan hij nog 11 jaar al zijn werkzaamheden voor de club met veel plezier en inzet gewoon bleef doen. Maar op den duur kreeg de ziekte hem toch klein. Zo’n drie jaar gelden werd Jaap gedwongen te stoppen met zijn werkzaamheden binnen de klusploeg.
Na zijn actieve voetbalperiode werd hij fanatiek supporter van het eerste. Samen met Ineke was hij elke wedstrijd van het eerste aan de lijn te vinden. Gedurende een periode van tietallen jaren misten ze bijna geen wedstrijd. Zelfs in de periode dat hij aan z’n rolstoel was gekluisterd was hij aanwezig. Tot op het laatst van vorig seizoen heeft hij dit weten vol te houden. Dit seizoen gunde zijn slopende ziekte hem dat niet meer. Jaap was op.
Vooral het laatste jaar was voor Jaap en zijn vrouw Ineke erg problematisch. Zijn ziekte sloopte hem steeds verder. Na een jarenlange liefdevolle verzorging door Ineke is hij op 1 november 2017 overleden.
We zullen Jaap herinneren als een zeer gewaardeerd lid, die ontzettend veel voor de club heeft betekend. De tekst op zijn rouwkaart: “Mijn lichaam dat is weggenomen, maar niet wat ik deed en zei”, vertolkt precies hoe toegewijd Jaap in het leven stond. Wat hij deed is nog steeds te zien op de Kruse Mat. Wat hij zei zullen we ons ook nog lang herinneren. Wij gaan hem missen maar niet vergeten.
We wensen Ineke, de kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte toe.

Lees meer
Read more